Nizhny Novgorod (2e + 3e dag)

Na een avondje de Lonely Planet raadgepleegd te hebben, zijn we nog niet veel verder gekomen. De ideeen waren er wel, maar het blijft gewoon lastig het vervoer te plannen. We kunnen aardig het cryllisch omzetten in ons alfabet, maar dit helpt niet erg veel. Eerst nemen we de marshrutka naar het centrale station. Een marshrutka is een kleinere versie van een stadsbus die op vele plekken stopt en vrijwel niks kost (14 rubles als je instapt, maakt niet uit waar je uitstapt). Dit is tevens ook zo bij de metro, vandaar ook dat je weleens een paar zwervers ziet slapen in de achterste wagon.

Maar goed, om op het verhaal terug te komen.. Het plan was dus om tram 1 te nemen die ons naar het kremlin te voeren. Helaas gaat niks zoals gepland, blijkt dus dat de tram niet over de brug (over de Oka rivier) kon. Tenminste, dit vernomen wij van een russische dame, die spontaan op ons afstapte en haar levensverhaal begon te vertellen in het russisch. Het enige wat we verstonden is dat ze Natalie heet. Een andere russische leidde ons naar een andere bus, die ons naar nog een andere bus bracht, die ons uiteindelijk naar het kremlin bracht. Na zo'n 2 uur zijn we er dan.

Binnen de muren van het kremlin stonden een tal van militaire voertuigen, een kerk en een monument voor de russische doden tijdens WWII. Een eeuwige vlam symboliseerde dit, hier zijn er trouwens meerdere van te vinden in Rusland. Ook hebben we hier een mooi uitzicht over de Volga en de Oka die bij elkaar komen. Michael neemt hier aardig wat foto's van, wat niet al te makkelijk is als je handen bevroren zijn.

Inmiddels alweer bevroren zoeken wij een cafeetje op om even op te warmen en te lunchen. Hierna gaan we naar de beroemdste straat in Nizhny Novgorod; Bolshaya Pokrovskaya. Grappige standbeelden vormen hier het straatbeeld en aan het einde van de straat staat een imposant standbeeld van Maxim Gorky, een schijnbaar beroemde schijver. Daarna steken wij de brug over de Oka rivier te voet over, wat aardig koud was omdat er een stevige wind stond. Wij slapen vannacht lekker.

De volgende dag herinneren wij als een helse dag. Michael had op de reis naar het kremlin een mooi monument gezien. Wij probeerde deze op gevoel (slecht idee) terug te vinden. Na een paar bussen komen wij op bijna hetzelfde punt terecht als waar wij begonnen, en zien wij het best wel imposante monument. Ook hier weer een eeuwige vlam. Toen we de bus uitstapte kregen we een klap in ons gezicht door de kou. Wij hadden ons niet gekleed op de -23 graden, hierdoor werd alles een stukje minder leuk. De kou beinvloedde ons buskeuze, we namen namelijk de eerste bus die stopte omdat we het gewoon te koud hadden. We wisten niet waar we uit zouden komen, dit konden we ook niet zien wat de ramen waren bevroren. Dit gebeurde steeds weer, wat als resultaat had dat wij geen idee hadden waar we waren en hoe we terug konden komen. Hierdoor kwamen wij echt bijna te laat bij de trein. (Een halfuur van te voren!)

Nizhny Novgorod.. (of als de Russen zeggen; Gorky)

Nizhny Novgorod, eens of een paar keer wel de capital of Rusland geweest. Het is de derde grootste stad in het land (denken we). De stad heeft helaas geen grote metro. Die was toch wel erg handig vonden we, we doen het nu met bussen, trams en onze voeten.
We komen 's avondslaat aan In Nizhny, waardoor het al een stuk moeilijker is om de weg te vinden. Dit is normaliter al een drama, dus kan je nagaan! Gelukkig zat er een aardige Rus in onze coupe die ook daar van de trein stapte en ons naar het dichtszbijzijnde (en enige) metrolijn wees. Deze nemen we tot de laatste stop. En dan begint het zoeken! We hebben totaal geen idee waar we zijn. De Rus probeerde het ons te vertellen, maar we werden er niet wijzer van. Na een halfuur in de ronde te hebben gelopen besluiten we maar een (dure) taxi te nemen. Zonder een taxi hadden we het echt nooit kunnen vinden.

Het was het goedkoopste hotel dat Michael kon vinden op internet, en dat blijkt inderdaad wel. De lift is gemaakt voor vier personen, maar er passen er maar twee in. Soort van Sovjetlift? Als we de deur van onze (shared) gang willen openmaken lukt dit niet. We verdenken dat de oude tang haar sleutel erin heeft laten zitten. Na wat gedoe eindelijk in de kamer. Een hotel heeft wel het voordeel van privacy, waar we eigenlijk niet vee behoefte aan hadden na Suzdal. Maarja, het is niet anders. We slapen deze nacht lekker..

..lekker lang! Opgestaan om zo'n 12 uur, langzaam aan douchen en naar buiten de kou in. Het is hier ook weer een stuk kouder dan de vorige stop. -13! Hier zijn we al haast niet tegen opgewassen, dus we doen weer een laagje kleren meer aan. We kijken nu eerlijk gezegd niet meer zo uit naar Mongolie, waar het schijnt -30 kan worden.

Maar goed, we zijn er nu dus we moeten natuurlijk wel wat doen. De receptioniste van het hotel probeerd ons vriendelijk te vertellen welke bus naar de leuke bezichtegingen gaat. Wij zijn onszelf niet als we eerst eens lekker de verkeerde kant op gaan! De verkeerde bus naar het armzalige vliegveld, wat moeten we hier nu weer! Het rare aan de bussen in Rusland is dat de meeste niet dezelfde weg terug gaan en geen passagiers meenemen. We gokken de volgende bus maar (de eerste komt na een kwartier), gelukkig gaat deze goed... dachten we. Na een warme maar langzame rit van anderhalf uur zijn we beland in een buitenwijk. Geen idee waar we zijn en waar we heen moeten terwijl onze handen eraf vriezen. We besluiten dezelfde bus terug te nemen en rond te kijken nabij het hotel. Een verloren dag wat wel jammer is. We duiken de Lonely Planet in en stippelen onze route voor morgen precies uit!

Suzdal (en Vladimir)

Op 8 december stapten we op de trein naar Vladimir, een redelijk korte treinreis van 3uur en 15 minuten. Het was wel even zoeken naar het juiste perron en trein, we moesten namelijk naar perron 1, daar bleken er meerdere van te zijn. Gelukkig hadden we goed gegokt en konden we plaats nemen op onze 3e rangs zitplekken. Het was even proppen met alle tassen (er zaten namelijk nog 4 andere passagiers in het hokje) maar het is redelijk confortabel zitten. Een lunchpakket bestaande uit pinda’s, een croissant, yoghurt en spa rood kregen we er gratis bij. Om de treinreis wat aangenamer te maken zijn er in elke coupe wat televisies opgehangen zodat je je niet hoeft te vervelen. Eenmaal aangekomen in Vladimir worden we al opgewacht door de taxi chauffeur van het hotel, welke ons naar het hostel 35 km verderop brengt. Het is een splinter nieuw hostel (Godzilla’s) en tot onze verbazing waren we de enige gasten… niet heel erg leuk dus.

Suzdal is een stad met extreem veel kerkjes en gouden “domes”, maar verder valt er niet veel te beleven. We hebben lekker rustig aangedaan en het dorpje bekeken. Het is hier echt super rustig op straat, als het donker is zie je zelden iemand lopen. Het lijkt wel een soort van spook stad, vooral als je ‘s avonds de honden hoort huilen tegen de maan. Helaas zijn 2 dagen voor Suzdal toch echt teveel en hebben we de 2e dag in Vladimir doorgebracht, waar overigens nog minder te doen was als in Suzdal. Het is best raar om met het openbaar vervoer te gaan hier in Rusland, je weet nooit waar je heengaat / beland, je hoopt dat de mensen aan wie je met gebaren dingen vraagt het beste met je voor hebben. In Vladimir kwamen een stel, naar wat wij dachten dronken, politie agenten naar ons toe om de visa’s en registraties in te zien. Gelukkig gingen ze al snel weg en hebben ze niets verkeerds kunnen ontdekken. Het is in Suzdal en Vladimir trouwens een stuk kouder als in Moscow, we denken zo’n -8 graden maar zeker weten doen we het niet, er ligt geen sneeuw maar de daken zijn wel bedekt met wat bevroren douw.

Na 2 dagen zijn we het helemaal zat in dit afgelegen spook dorpje en zijn we blij dat we naar Nizhny Novgorod kunnen!

7 December, laatste dolle dag in Moscow

Poeh! Even nadenken wat er ook alweer is gebeurd, al een tijdje geleden dat we de blog hebben bijgewerkt... Helaas geen foto's erbij! In deze mediatheek zit geen USB aansluiting voor de fotocamera! (De letter 'L' van het toetsenbord is trouwens ook verrot)

Ohja! Toen we opstonden vandaag, ontbeten en uit het raam keken zagen we... sneeuw!! Er lag wel een paar centimeter, genoeg om een sneeuwpop mee te maken. Maar goed, dat deden we maar niet, we hadden al een ander plan.

Met (natuurlijk het kan niet anders) de metro begeven wij ons eerst naar een van de drie treinstations in Moscow om de treintickets te halen. Gelukkig is dit treinstation voorzien van informatiebalies en worden we goed geholpen met het behalen van al onze tickets. Toch wel een pak van ons hart dat we bijna alle tickets in handen hebben nu, alleen die van naar Ulaanbaataar (Mongolie) nog.



Na een lekkere hotdog gegeten te hebben gaan we, na wat sneeuwpret, naar Novodevichy monastery / cemetry. Dit is de begraafplaats voor belangrijke personen in de Russische geschiedenis op Lenin na, die ligt op het Rode Plein in Moscow. Onder andere liggen hier Einstein, de vrouw van Putin, en een tal van Russische presidenten. De begraafplaats brengt een mooie sfeer met zich mee, zeker nu het bedekt is met sneeuw.

Hierna gaan we terug naar de buurt van ons hostel waar wij een leuk (maar chic) sushi restaurant zien. Waarschijnlijk het beste eten van de trip tot nu toe!

De nacht die volgt zal voor altijd in ons geheugen staan. Het begint onschuldig met wat poker om zo'n 600 rubles, we spelen met onze nieuwgemaakte vrienden en al gauw vloeit de vodka rijkelijk (een shot als iemand verliest of een goeie pot wint!). We delen een rondje bier uit nadat Robin heeft gewonnen. Het pokeren gaat nu toch al een stuk slechter aangezien we toch al het een en ander op hebben. Als het pokeren over is besluiten we wat tequila te gaan halen bij de dichtsbijzijnde supermarkt, superglad op straat dus best wel gevaarlijk! Eenmaal terug in het hostel gaat ook de tequila makkelijk de keel door en al gauw staan we met z'n allen buiten dronken sneeuwballen te gooien naar elkaar!

Helaas heeft al het goeie in het leven ook z'n downside. Robin bracht de halve nacht halfslapend door op het toilet, en we voelden ons toch niet helemaal happy de volgende ochtend. Achja! Weer een ervaring rijker, voorlopig hoeven we niet zo veel drank meer. (Je had gelijk pap ;D)

6 December

Bedankt voor alle leuke reacties!!! We zullen proberen om alles up to date te houden, soms is dit lastig omdat in elk hostel waar we tot nu toe zijn geweest geen USB aansluiting is om de camera op aan te sluiten. In de stad Perm zijn meer dan 111 doden gevallen bij een brand in een club, volgens mij word er morgen een dag van nationale rouw afgekondigd en vinden er herdenkingen plaats.

Lekker uitgeslapen want pakjesavond was laaaaaang!.. *Kuch* Eigenlijk gingen we al om 12 uur naar bed maar het sliep gewoon te lekker. We hopen dat sinterklaas een goed feestje in Nederland heeft gegeven! Zal vast wel, die oude rakker! Maar goed. We (Michael: Robin alleen) stonden om 1 uur op(Michael al om 11 uur). Tja wat valt er eigenlijk te vertellen van vandaag. We wouden eerste onze tickets voor de transsiberian treinreis ophalen bij het treinstation. Even zoeken dus weer met de metro, maar zo gebeurd want we zijn er inmiddels goed in geworden russisch te vergelijken. Eenmaal aangekomen bij het loket na een halfuur zoeken (staat nergens hoe het station heet, he hebt er namelijk een paar dicht bij elkaar). Eindelijk loket gevonden is ie dicht! Blijkt dat het loket maar 10 minuten open is om de 2 uur! Nou we waren dus een halfuur te laat, en we hadden geen zin om te wachten. Tickets konden we ook ophalen bij een ander station dus gingen we daar maar heen... dat was het plan dan. Na een UUR hadden we nog steeds de ingang van de metro niet gevonden. Echt vreemd! De metro waar we uitkwamen was alleen maar een uitgang! Blijkt dat ingang aan de overkant van de grote laan te zijn (kleine deuren dus moeilijk te zien). Zo hebben we wel gemerkt dat de vriendelijkheid van de politieagenten best wel varrieerd. De eerste die we vroegen sprak geen engels en had ook geen zin ons verder te helpen. De volgende agent wees ons wel de weg.. ofwel probeerde hij, hij stuurde ons helemaal verkeerd. De 3e agent sprak geen engels, maar wees wel goed. Nu het al een uur later was, dus dichtbij het donker worden, besluiten we binnenin het kremlin te gaan.

Na weer een controle voordat we door de 'muren' van de kremlin konden, waren we er dan! Dus hier word Rusland geregeerd!.. Ziet er wel mooi ui, maar zoals altijd mooier van de buitenkant dan binnenkant. (Binnen is het natuurlijk wel lekker warm, wat het dus balanceerd!) Het is vandaag waarschijnlijk -2 ofzoiets, maar de wind maakt het zoals gewoonlijk gevoelstemperatuur -5, erg kil dus! We lopen overigens nog steeds in dezelfde kleren (excl. onderbroeken, sokken) dus we maken ons nog geen zorgen. Eenmaal we uit het kremlin zijn is het donker en zijn we bevroren. We gaan dus weer lekker in de metro en opzoek naar een intercafe om foto's (en videos; wat dus niet lukt) te uploaden en blog bij te werken. We zoeken ons weer de tandjes, erg vermoeiend! Dit kost ons zeker de helft van de dag! Met drie kaarten in de hand worden we er niet wijzer van waar we nu eigenlijk zijn.

Na even zoeken zitten we in de goede lange straat. Inmiddels uitgehongerd lopen we eerst een restaurant binnen om te bunkeren. Het blijkt een erg sfeervol restaurant te zijn, met goed en redelijk goedkoop eten, wat trouwens erg snel word bereid! In rusland is het normaal brood bij het eten te nemen (we denken als voorafje). We nemen dus de gok en bestellen er wat brood bij. Dit is erg simpel een paar sneetjes en kleine pistoletjes met wat (kruiden?)boter erbij, goed om te maag te stillen tot het eten er is. Michael heeft bbq spareribs met friet en Robin kiest als voorafje (natuurlijk het kan niet anders) NOODLE SOUP, en als maincourse kip shish kebab met gebakken aardappels. Trouwens wel wat groente erbij om het gezond te houden. (Elke ochtend een appeltje bij het ontbijt btw) Na het eten zoeken we het internetcafe op, wat ons weer wat tijd kost. Dus ja! Zie hier het resultaat!

5 December

Vandaag hebben we lekker uitgeslapen tot een uurtje of 12. Nadat we ontbeten en gedouched hadden trokken we er te voet op uit naar Red Square (het Rode Plein). Het is inmiddels al wat kouder geworden merken we, sneeuw is op de daken en auto's ook al aanwezig, handschoenen en muts hebben we gelukkig meegenomen.

Op Red Square hebben we onze ogen uitgekeken, een enorme rood-bruine muur kathedralen en een schaatsbaan.(Vaak word gedacht dat het St. Basil's kerk het kremlin is. In feite hoort dit niet eens bij het kremlin! Een kremlin is als het ware een muur met daarin verscheidene gebouwen, kerken met daar omheen een muur. In de geschiedenis vormde dit vaak het begin van een stad, ofwel het centrum). Wat meteen opvalt zijn de zeer grote hoeveelheid bruidsparen, ze zijn allemaal met hun limosine naar Red Square gekomen om foto's te maken. Er staat een file van limo's, van ford- tot aan hummer-limo's. We hebben de St. Basil's Cathedral van binnen bekeken en zijn toch weer tot de conclusie gekomen dat het er van buiten toch mooier uitziet (deels omdat we niet zo religieus zijn aangelegd). Ook hebben we de Armory bezocht, wat zich in het Kremlin bevindt, hier is een strenge controle op wapens of explosieven, dus de tassen moesten weer eens opengemaakt worden. In de Armory staan veel mooie artifacten tentoongesteld, waaronder gouden koetsen en wapentuig. Helaas was het te laat om nog een rondje door het Kremlin te lopen dus gingen we terug naar het Rode Plein om hier deze in het donker te aanschouwen. Het Kerst gevoel komt bij ons wel naar boven, kerstbomen overal!

4 December

Vandaag moesten we "vroeg" opstaan (9:30) omdat we naar naar Moscow gingen. Nadat we de tassen hadden gepakt (1 grote rugtas en 1 kleine "dag rugtas" perpersoon) gingen we per metro naar het metro station Moscovskaya. Hier wachtten we op de bus naar het vliegveld, wat een ongelovelijk gedoe zeg met 2 rugtassen. Eenmaal op het vliegveld aangekomen was het even zoeken naar de juiste incheck-balie want dat gaat nu eenmaal niet zo snel als niks in het Engels is aangegeven.

Na 1 uurtje vliegen arriveren we in Moscow, waar een taxi van het hostel (Napoleon hostel) al klaar staat. Helaas komen we in een file naar het centrum terecht waardoor de tocht 2 uur(!!!) duurt. Voordat je bij de ingang van het hostel bent moet je nog 4 verdiepingen per trap omhoog, dat is niet niks met al de bagage. Uitgeput komen we dan ook aan in het hostel, het is veel ruimer dan in St. Petersburg. We hebben meteen onze visa's laten registreren (want je moet je in elke stad waar je langer dan 3 dagen blijft laten registreren), gelukkig kon dit in het hostel zelf gedaan worden. We hebben vandaag heerlijk gegeten in een typisch Russisch cafe-restaurant (genaamd Tepemok) waar ze heerlijke pannekoeken met allerlei lekkernij erop verkochten (hotdog, caramel en banaan met chocolade).

's Avonds hebben we met wat hostel-genoten poker gespeeld, vodka en bier gedronken tot diep in de nacht. Helaas hebben we geen enkel potje gewonnen en hebben de Oostenrijkers de 200 Roebels(van ons, 1000 Roebels hele pot) in de wacht gesleept.